Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Τα ίδια και τα ίδια συμπεράσματα, ξανά και ξανά...

Όλη μέρα ταλάνιζε σήμερα το μυαλό μου η επικαιρότητα. Ναι ξέρετε ο γέροντας Παΐσιος / Παστίτσιος / Πατρίτσιος / Γιασικεβίτσιος κλπ. Αν, τι και γιατί έπρεπε να γράψω για αυτό το - ευρύτερο - θέμα. Ήθελα να γράψω βλέπετε ούτως ή άλλος. Το είχα ανάγκη. Το θέμα μου έλειπε. Και τελικά το θέμα ήρθε. Άσχετο μεν, αλλά ήρθε. Είναι κάτι απ' το παρελθόν. Προ τριετίας... Ίσως και τετραετίας. Είναι κάτι που μου θύμισε ένας κατ' ευφημισμόν φίλος. Είναι μια φράση από ένα ποίημα του Καββαδία.

Ήταν βγαλμένη απ' τις μέρες που το έπαιζα μορφωμένος (η γραμματιζούμενος που λένε και στα χωριά) γιατί νόμιζα ότι κάτι θα κερδίσω. Ήταν απ' τις μέρες που νόμιζα ότι ήταν ξεχωριστό να κάνεις ότι κάνουν λίγοι. Βέβαια θα μου πείτε εξ ορισμού αυτό είναι, σχεδόν, ξεχωριστό. Σύμφωνοι, όταν το κάνεις ναι, αλλά όταν το επιδεικνύεις; Και ακόμα χειρότερα, όταν το κάνεις για να το επιδυκνύεις;

Όπως και να 'χει, δεν ξέρω αν πρέπει να με κατηγορώ για ότι έκανα τότε. Ή ότι κάνω σήμερα. Ή ακόμα-ακόμα για ότι θα κάνω στο μέλλον. Είναι αυτή η δυναμική κατάσταση της διαμόρφωσης της προσωπικότητας μου, που υπακούει στον παρακάτω νόμο. Κάνω πράγματα, που μελλοντικά τα θεωρώ αισχρά, αλλά δίχως δαύτα πιθανά να μην είχα φτάσει στο σημείο να τα θεωρώ αισχρά και να τα έκανα κάποια άλλη - καλύτερη ή χειρότερη - στιγμή.

Έχω την αμυδρή εντύπωση ότι το έχω ξαναγράψει αυτό. Σίγουρα, πάντως, το έχω σκεφτεί και δουλέψει στο μυαλό μου αρκετές φορές. Και πάντα καταλήγω στο ίδιο. Απλά πρωτύτερα ποτέ δεν παύω να σκέφτομαι μια εποχή της ζωής μου. Αυτό είναι πάντα η αρχή. Το έναυσμα. Και το τέλος είναι μονότονα αλλά ορθά το ίδιο.

Για την ιστορία λοιπόν (δεν μου 'ρχετε σε ποιόν και γιατί το έλεγα. το μόνο που θυμάμαι είναι ότι είχε σοβαρό αντίλογο) αυτό που θυμήθηκα ήταν μια επιφανειακή και κακώς προσεγγισμένη ανάλυση του στοίχου (προφανείς οι λόγοι που δεν την παραθέτω):


Ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι;


Παρατίθεται και το συγκεκριμένο ποίημα μελοποιημένο - βεβαίως - απ' τον Θάνο Μικρούτσικο και (χιλιο)τραγουδισμένο από τον Γιάννη Κούτρα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου