Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

Εργασία για το σπίτι.

Χρειάζεται η αγάπη αυτεπιβεβαίωση, ετεροεπιβεβαίωση, και τα δύο, ή τίποτε απ' τα δύο;

Απάντηση δεν ξέρω πότε και αν θα έχω! Προς το παρών αμφιταλαντεύομαι στο αν πρέπει να την ψάξω στα κοντά ή όχι!

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Πάει καιρός...

Πάει καιρός απ' την τελευταία ανάρτηση... Δεν βρίσκετε ε;

Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Τίποτε δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Έρχονται εποχές που δεν κάνω την αυτοκριτική μου. Ίσως γιατί δεν πρέπει, ίσως γιατί φοβάμαι, ίσως γιατί δεν μπορώ, ή ίσως απλά γιατί δεν έχει έρθει η ώρα. Άλλωστε εξ αρχής ο σκοπός του ιστολογίου ήταν η αυτοπροβολή, η δημόσια διαπόμπευση και ο εξευτελισμός μου. Άσχετα που αυτά αποκρύπτονταν εντέχνως ή ατέχνως τόσο καιρό!

Και αν αυτό που χρειάζομαι δεν είναι να αυτοπροβληθώ αλλά να μείνω όπως είμαι (για να μην το χαλάσω, να μην το γρουσουζέψω ρε παιδί μου), ποιος ο λόγος να χρησιμοποιήσω το αυτοψυχαναλυτικό εργαλείο μου; Κανένας φαντάζομαι! Γι' αυτό και η παρατεταμένη αποχή.

Παραβαίνοντας βέβαια τους δικούς μου κανόνες (οριακά νομίζω είναι θεμιτό ως προς τον εαυτό μου), σήμερα γράφω! Γράφω απλά γιατί μπορώ να το κάνω.

Βέβαια η παραπάνω ανάλυση αυτοαναιρείται στην σκέψη και μόνο ότι η κριτική της αποχής από το ιστολόγιο είναι και αυτή μιας μορφής κριτική στον εαυτό μου. Αυτή πάντως η διαπίστωση δεν παύει να κρίνει αναγκαία και την περαιτέρω αυτοκριτική. Αλλά η στιγμή απ' ότι φαίνεται δεν έχει έρθει ακόμα. Οι τύψεις δεν είναι ακόμα αρκετές. Υπάρχουν βλέπεις και κάποιες σποραδικές μικρές εκτονώσεις. Μάλλον είναι αυτές που τρενάρουν την ίδια την αυτοκριτική. Η οποία σίγουρα θα είναι κακή (και εδώ ξανά αυτοαναιρούμαι, οπότε μάλλον έπρεπε να αρχίσω από διαφορετική βάση).

Και κάπου εδώ σταματάω γιατί αρχίζει η νέα δημοσίευση που θα γίνει εν καιρώ. Άλλωστε ο καιρός γαρ εγγύς. Εδώ μέχρι και ο Άδωνις έφυγε απ' το ΛΑΟΣ. Οι εξελίξεις τρέχουν.

Τέλος ότι γράφω σε πρώτο πρόσωπο είναι εγωιστικό και πρέπει να το κόψω.-