Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

Περί διαφωνιών...

Πόσο επιθυμητή μπορεί να είναι μια διαφωνία και που μπορεί να σε οδηγήσει; Θες να διαφωνούν μαζί σου; Ή μήπως απλά νομίζεις ότι η γνώμη σου είναι πάντα η σωστή;

Κι’ όμως. Ας δεχθούμε ως γεγονός το τελευταίο. Ότι δηλαδή είσαι σωστός. Και έρχεται η ώρα που θα διαφωνήσεις με κάποιον. Ποια θα είναι η επόμενη κίνηση σου (πέραν απ’ την προσπάθεια σου να τον πείσεις, αφού αυτό δεν έχει αποτέλεσμα);

Μήπως πρέπει να τον αφήσεις να συνεχίσει να διαφωνεί μαζί σου; Γιατί, εν’ γένει, η διαφωνία αυτή προέρχεται από μια επεξεργασία και μια κρίση της γνώμης σου.

Εν’ τέλει τι είναι αυτό που θέλεις να πετύχεις με την προσπάθεια να πείσεις κάποιον; Απλά να ακούσεις ένα “συμφωνώ”; Ή μήπως να οδηγήσεις τον άλλο στην κατάσταση να καταλάβει τι σε οδήγησε να πιστεύεις αυτό που πιστεύεις. Και φτάνοντας ακόμα παραπέρα, να φτάσει να πιστεύει και αυτός το ίδιο.

Και αφού έχει κρίνει την γνώμη σου, δεν σημαίνει ότι έχει πάει ένα βήμα μπροστά; Δεν έχει πλησιάσει αυτό που σκέφτεσαι; Δεν είναι αυτό κάτι επιθυμητό;

Ή μήπως απλά φοβάσαι μήπως έχεις εσύ λάθος, και γι’ αυτό δεν αφήνεις κανένα να διαφωνεί μαζί σου;