Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

Αχ...

Αχ αυτή η προβοκάτσια…

Αυτή που ότι και να κάνεις πάλι θα βρει τον τόπο και θα σε γαμήσει. Και άμα πας να αποδείξεις οτιδήποτε, δεν θα βρεις αποδείξεις.

Και το χειρότερο…

Άμα πας να την καταπολεμήσεις, θα σε πουν και φασίστα…

Αχ…

Ας μείνουμε λοιπών άξιοι την μοίρας μας…

Έτσι κι αλλιώς πάλι θα πεθάνουμε, είτε το θέλουμε είτε όχι!

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

Details

Επηρεασμένος από την ταινία του Hitchcock, “Dial M for Murder”, αλλά και από διάφορα γεγονότα της μέρας σκεφτόμουνα επιστρέφοντας σπίτι, πόσο μπορεί μια ασήμαντη λεπτομέρεια να αλλάξει την ροή όλων των γεγονότων στην ζωή σου.

Αυτό το περίεργο βιτρό από αλληλουχίες γεγονότων που δημιουργείται με μία μόνο ακούσια ή εκούσια επιλογή της στιγμής. Αυτό που κάποιοι ονομάζουν “Το φαινόμενο της πεταλούδας”. Και η περίεργη αίσθηση, της διαφορετικής εξέλιξης που θα είχαν τα γεγονότα έστω και αν μία μικρή επιλογή άλλαζε. Και το άθροισμα όλων αυτών των παραμέτρων και τον καταστάσεων που δημιουργεί μία και μόνο επιλογή. Αυτό που κάποιοι (ίδιοι ή και διαφορετικοί με τους προηγούμενο) ονομάζουν “Παράλληλα Σύμπαντα”.

Πόσο ας πούμε θα επηρέαζε την ζωή σου μια κλήση που έκανες 30 δευτερόλεπτα να την απαντήσεις αντί 25; Πόσο θα άλλαζε η ροή των γεγονότων, αν δεν είχες κάνει λάθος το κλειδί της πόρτας και έμπαινες αμέσως στο σπίτι σου; Τι θα γινόταν αν έλεγες απλά ένα “γεια” το οποίο δεν πέρασε καν απ’ το μυαλό σου να το πεις;

Και εν τέλει πόσο θα μπορούσε να επηρεάσει το σχέδιο που είχες κάνει για την ζωή σου, και φάνταζε τόσο τέλειο, μια μικρή λεπτομέρεια; Ένα εκατοστό του μέτρου, μία σταγόνα παραπάνω, ένα δευτερόλεπτο λιγότερο, ένα κέρμα ακόμα;

Κι όμως όλα αυτά είναι που μας αναγκάζουν να κάνουμε τις επιλογές μας, και στο τέλος, κατά μεγάλο βαθμό, να μετανιώσουμε γι’ αυτές. Είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε είτε όχι.

Είναι πραγματικά τόσο αστείο, να σκέφτεσαι ότι όλο το μέλλον σου εξαρτάται από μια λεπτομέρεια που κατά βάση δεν μπορείς να την προβλέψεις. Αλλά και τόσο όμορφο...