Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2010

Μια ευφάνταστη δικαιολογία

Λοιπών ακούω πολλά από φίλους και όχι μόνο για την, ομολογούμενος, κακή ορθογραφία μου… Ναι λοιπών το ομολογώ, είμαι αν-ορθογράφος……….

για σας που είστε στενόμυαλοι.

Όντας γνώστης ελάχιστων μαθηματικών ξέρω ότι μια παράσταση, μια εξίσωση, ένας αριθμός δεν είναι πάντα ο ίδιος. Το τι πραγματικά συμβολίζει εξαρτάται από ποιες συμβάσεις έχεις ορίσει ακριβώς πριν μιλήσεις για την παράσταση, την εξίσωση, των αριθμό. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο μπορεί να ορίσει κανείς και διάφορα “συστήματα ορθογράφισης”… Κάποιο/α από αυτά τα συγκεκριμένα συστήματα χρησιμοποιώ και ‘γω κατά καιρούς για να γράφω… (ίσως και για να μιλάω καμιά φορά).
Γενικά πιστεύω ότι είναι αρκετά πιο ενδιαφέρον απ’το απλά να ακολουθείς ένα συγκεκριμένο μονοπάτι, το οποίο μάλιστα στο έμαθαν στο σχολείο (στο δημοτικό κιόλας), και γενικά τα σχολικά μονοπάτια το φοβάμαι κάπως (μεγάλο θέμα, να φοβάσαι τα σχολικά μονοπάτια, ίσως να με φωτίσει καμία μούσα καμία μέρα και να γράψω τίποτα και γι’ αυτό).

Τέλος πάντων, κατόπιν ωρίμου σκέψεως αποφάσισα στο συγκεκριμένο ιστολόγιο να γράφω με συμβατικό σύστημα ορθογράφισης, απλά και μόνο γιατί πριν από κάθε κείμενο είναι αρκετά βαρετό να ορίζω ένα ολόκληρο σύστημα ορθογράφισης εξ’ αρχής.



ελπίζω να κατάφερα να πείσω κάποιον,..., έστω και έναν...

Τέλος πάντων, κλείνω την σημερινή δημοσίευση, με ένα τραγούδι που δυστυχώς δεν μου έκανε την χάρης ο Θανάσης χτες να παίξει.........Δεν πειράζει, γι' αυτό υπάρχει και το γνωστό cd-player

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου